Dom Pérignon: roczniki, ceny i czym różni się od Moëta

Ile kosztuje Dom Pérignon?

Najtańszy Dom Pérignon (czyt. dą perinią) to biały rocznik w butelce 0,75 l; różowy, P2 i starsze roczniki kosztują więcej, a magnum więcej niż dwie butelki.

Cenę butelki wyznaczają trzy rzeczy. Pierwsza to wersja: biały Dom Pérignon jest podstawą, różowy powstaje w znacznie mniejszych ilościach, a P2 to ten sam rocznik przetrzymany w piwnicy dwa razy dłużej. Druga to rocznik: im starszy i im rzadszy, tym drożej, bo z każdym rokiem butelek na rynku ubywa. Trzecia to butelka i opakowanie: pudełko, edycja artystyczna albo magnum. Kwot nie podajemy w tekście, bo ceny zmieniają się z dostawami i kursem euro; aktualną cenę każdej butelki pokazuje ramka.

Dom Pérignon kosztuje kilka razy więcej niż Moët (czyt. moet e szandą) z tej samej grupy, bo jest rzadszy i dłużej czeka na sprzedaż. Moët Brut Impérial (czyt. brut ęperial) to szampan bez rocznika, który powstaje co roku. Dom Pérignon nigdy nie łączy lat, a w słabych latach w ogóle nie powstaje. Wino z jednego zbioru leży na osadzie osiem, dziewięć lat, a wersja P2 od 15 do 20 lat. Przez ten czas butelki zajmują miejsce w piwnicach, a dom na nich nie zarabia. Jeśli szukasz innych butelek z tej półki, porównaj je w rankingu szampanów powyżej 800 zł.

Który rocznik Dom Pérignon jest w sprzedaży?

Najnowszy biały rocznik to 2018, wprowadzony we wrześniu 2026 roku; przed nim był 2017, wypuszczony w marcu 2026 roku. Najnowszy różowy to 2010.

Dom Pérignon zwykle wypuszcza jeden rocznik po drugim, ale 2026 rok był wyjątkiem: najpierw, 12 marca w Londynie, dom pokazał rocznik 2017, a we wrześniu do sprzedaży trafił 2018, według domu pierwszy rocznik w całości szefa piwnic Vincenta Chaperona. Różowy rocznik 2010 dom zapowiedział na maj 2026 roku, po roczniku 2009. Starsze roczniki nie znikają od razu ze sklepów, dlatego w sprzedaży jest jednocześnie kilka lat.

U nas są dziś rocznik 2017 i rocznik 2015, różowy 2009 oraz P2 2008. Magnum rocznika 2013 w edycji Luminous jest chwilowo niedostępne.

Wszystkie roczniki Dom Pérignon

Białych roczników do 2017 roku włącznie było 48, różowych do 2009 roku 28; pierwszy biały to 1921, pierwszy różowy 1959.

Rocznik powstaje tylko wtedy, gdy dom uzna zbiór za wystarczająco dobry. Trzy roczniki z rzędu zdarzały się rzadko (1969-1971, 1998-2000, 2008-2010), a pięć z rzędu tylko raz, w latach 2002-2006. Rocznik 2008 jako pierwszy trafił do sprzedaży poza kolejnością, dopiero po roczniku 2009. Lat 2011, 2014 i 2016 Dom Pérignon nie ogłosił. O roczniku 2016 Vincent Chaperon powiedział wprost, że winom zabrakło koncentracji.

Wersja	Roczniki
Biały (Vintage)	1921, 1926, 1928, 1929, 1934, 1943, 1947, 1949, 1952, 1953, 1955, 1959, 1961, 1962, 1964, 1966, 1969, 1970, 1971, 1973, 1975, 1976, 1978, 1980, 1982, 1983, 1985, 1988, 1990, 1992, 1993, 1995, 1996, 1998, 1999, 2000, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2008, 2009, 2010, 2012, 2013, 2015, 2017; we wrześniu 2026 roku doszedł 2018
Różowy (Rosé)	1959, 1962, 1964, 1966, 1969, 1971, 1973, 1975, 1978, 1980, 1982, 1985, 1986, 1988, 1990, 1992, 1993, 1995, 1996, 1998, 2000, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2008, 2009; na maj 2026 roku zapowiedziano 2010
P2 (Plénitude 2)	wydawany od rocznika 1998 (premiera w 2015 roku) co rok, z wyjątkiem roczników 1999 i 2005; najnowszy to P2 2008

Rocznik 1986 jest jedynym różowym, który powstał bez białego odpowiednika. Do rocznika 1943 Dom Pérignon był w praktyce dłużej dojrzewającym rocznikiem Moëta przelanym do specjalnej butelki; od 1947 roku powstaje osobno od samego początku. Jak czytać rok na etykiecie i kiedy rocznik ma znaczenie, wyjaśniamy w tekście o szampanie rocznikowym.

Roczniki, które mamy

Dom Pérignon 2017

Lato było gorące i suche do połowy sierpnia. Potem przyszły deszcze, a z nimi szara pleśń i kwaśna zgnilizna. Winobranie ruszyło 28 sierpnia. Pinot noir mocno ucierpiał, więc Chaperon dał do kupażu 61% chardonnay, drugi najwyższy udział w historii marki. Powstało tylko ok. 15% zwykłej ilości Dom Pérignona; według szefa piwnic starczy tego na dwa, trzy miesiące sprzedaży. Sam Chaperon mówi o tym roczniku, że „nie jest klasyczny”. Oceny dla rocznika 2017: Antonio Galloni (Vinous) 97/100, Wine Advocate 95+/100, Jancis Robinson 17,5/20.

Dom Pérignon 2015

Rocznik 2015 mamy w dwóch wersjach: w zwykłym pudełku i w edycji Luminous ze świecącą etykietą. Wino w obu butelkach jest to samo. Edycję artystyczną tego rocznika dom ozdobił pracami Jean-Michela Basquiata. Oceny dla rocznika 2015: James Suckling 97/100, Alison Napjus (Wine Spectator) 96/100, Vinous 96/100, Yohan Castaing (Wine Advocate) 95/100.

Dom Pérignon Rosé 2009

Różowy Dom Pérignon to biały kupaż z dodatkiem czerwonego wina z pinot noir. Na początku XXI wieku Richard Geoffroy podniósł udział czerwonego wina do 20-25%, co jak na różowego szampana z kupażu jest bardzo dużo. Spośród Dom Pérignonów w naszej ofercie rocznik 2009 dostał najwyższe oceny: Antonio Galloni (Vinous) 98/100, James Suckling 97/100, Alison Napjus (Wine Spectator) 96/100, Yohan Castaing (Wine Advocate) i Tom Hewson (Decanter) po 95/100. Mamy go w firmowym pudełku.

Dom Pérignon P2 2008

Rocznik 2008 był ostatnim, który wprowadził do sprzedaży Richard Geoffroy, szef piwnic w latach 1990-2018. Rok był szary i pochmurny, a uratował go wrzesień: winobranie ruszyło 15 września, gdy przyszło błękitne niebo i suchy wiatr z północnego wschodu. Wersja P2 przeleżała na osadzie ok. 15 lat; degorżowano ją w 2024 roku. Chaperon nazywa ją „latarnią morską”, bo ma według niego wyjątkową energię. Oceny dla P2 2008: Antonio Galloni (Vinous), Alison Napjus (Wine Spectator) i Tom Hewson (Decanter) po 98/100.

Dom Pérignon 2013 w magnum

Magnum rocznika 2013 w edycji Luminous jest chwilowo niedostępne. Ramka pokaże, gdy wróci.

Co oznacza P2 i P3 na butelce?

P2 i P3 to „druga” i „trzecia pełnia” (plénitude): ten sam rocznik wypuszczony ponownie po 15-20 i po kilkudziesięciu latach na osadzie.

Richard Geoffroy opisał życie Dom Pérignona jako trzy kolejne szczyty. Pierwszy przychodzi po siedmiu, dziewięciu latach i wtedy rocznik trafia do sprzedaży jako zwykły Dom Pérignon. Drugi, P2, po 15-20 latach na osadzie: wino jest szersze, głębsze, ma więcej nut tostu i kawy. Trzeci, P3, po 30-40 latach, w bardzo małych ilościach. Do ok. 2016 roku późno degorżowane butelki nosiły nazwę Œnothèque. Degorżacja to usunięcie osadu drożdżowego z butelki; dopóki wino leży na osadzie, starzeje się wolniej, dlatego P2 nie jest po prostu starszą butelką z półki, tylko innym winem z tego samego rocznika.

Czym różni się Dom Pérignon od Moëta?

Dom Pérignon to osobna marka z grupy Moët Hennessy: zawsze rocznikowa, zawsze z chardonnay i pinot noir, bez meunier, z winogron z 17 gmin grand cru (czyt. grą kru) i z gminy premier cru (czyt. premie kru) Hautvillers (czyt. otwiler).

Nazwę Dom Pérignon dostał Moët & Chandon w 1927 roku od domu Mercier (czyt. mersie) jako prezent z okazji ślubu łączącego obie rodziny, a pierwszy rocznik, 1921, trafił do sprzedaży w 1936 roku. Dom Pérignon jest dziś osobną marką grupy Moët Hennessy. Różnice w kieliszku wynikają z przepisu. Moët Brut Impérial łączy wiele lat i trzy szczepy, w tym meunier, i ma smakować tak samo co roku. Dom Pérignon pokazuje jeden rok, a proporcje szczepów zmieniają się z rocznikiem: bywało 60% chardonnay (1982) i 60% pinot noir (1969). Moët ma też własny rocznik, Grand Vintage, który stoi między Impérialem a Dom Pérignonem. Całą gamę Moëta opisujemy w przewodniku Moët & Chandon: który wybrać.

	Moët Brut Impérial	Dom Pérignon
Rocznik	bez rocznika, wiele lat i 20-30% win rezerwowych	zawsze jeden rocznik
Szczepy	pinot noir, meunier, chardonnay	chardonnay i pinot noir
Kiedy powstaje	co roku	tylko w dobrych latach
Do sprzedaży	stale	po ok. 8-9 latach; P2 po 15-20 latach

Rekordy aukcyjne Dom Pérignona i innych najdroższych szampanów świata zebraliśmy w tekście o najdroższym szampanie. Szampany rocznikowe innych domów porównuje ranking szampanów rocznikowych.